RE Fans

Wiersze


 

W CENTRUM KOSZMARU BY BILLY COEN



Około dwudziestej na wieczór do celu dotarliśmy,
przeładowaliśmy broń i z helikopterów wysiedliśmy,
niektórzy, gdyż nie było miejsca skakali
i swoim tempem w dół po linie sie spuszczali.
I nie po przepięknym krajobrazie wzrokiem wodzili,
lecz po tym co stało się piekłem w jednej chwili.
Ci co tam byli widzieli to wszystko:
osiedle, kamienice, puste boisko,
wreszcie oczom im ukazał sie gmach,
strach gryzł dume, a duma gryzła strach.

Strach!! co niewidzialnym płaszczem tuli
Martwi?? Nie!! Tylko żywi go tu odczuli
i czuć będą puki nie skończą marnie,
a wtedy śmierć ich swym zimnym, białym suknem ogarnie.

Duma... czuli ją Ci co teraz tu baczą,
lecz ona się na miejsca zmieniła z rozpaczą.
Czy poprowadzi ich do piekła czy do nieba??
Lecz napewno ich poprzemienia, zjadaczy chleba
w te żądne krwi istoty, powykręcane wiecznym apetytem,
a wtedy prawda zamieni się na miejsca z mitem.

W miescie panowała atmosfera błoga
i była sprawdzana każda nawet najmniejsza odnoga,
drózka, uliczka, wszystkie ciemne zakamarki
i nie było miejsca bez śladów walki,
ciał , łusek z broni palnej, krwi.
Odeszli, ale większość jeszcze tu tkwi.
To miasto to jeden wielki cmetarz,
lecz ty go zupelnie inaczej pamiętasz.
Twój: drzewa, śpiew ptaków, znicze, pomnika marmórowe,
widziałeś, lecz ten widok odść zmącił twoją głowę.

Kiedyś małe miasto wyrosło na potęgę,
nie jeden nosił przy sobie hajsu pęgę,
z czasem korzyści jakie ze sobą niesie,
fałszywa pomoc wszystko w Umbrelli interesie.
Teraz wszystko się ugięło jak pod falami morza,
coraz bardziej ciemnieje wolności zorza
Skrywa obraz za górskie szczyty,
a wyłania ten gęstą zawiesiną pokryty,
co przytłacza swoim tym dzikim szkarłatem,
dobrze wiadomo kto skazańcem jest a kto katem.

"Boże co za koszmar, jak ja tu trafiłem??
Chyba po pijaku się na to zgodziłem.
No ale sława ma swoją cenę jak najdroższy materiał,
Tymaczasem teraz czuję ten odrażający smród ciał."
I gdy tak rozprawiał zaszedł go Zombie od tyłu,
sunął, stopami nie tupał. Ni stukotu ni pyłu
nie dostrzegł, tylko szurnięcia i jęki,
na ten odgłos największy twardziel robił się miękki.
I gdy ten był blisko za późno go dostrzegł,
przestrzeliła go myśl jak strzała, srebrzyste ostrze,
chciał coś powiedzieć, zbladł, wybauszył oczy,
wiedział, że teraz najważniejszą walkę swego życia stoczy
zombie w jego białą od strachu szyję wtopił zębiska
szkarłatna, gesta substancja poleciała mu z pyska
długi czas z oponetem się szamotał
puści? To było jak wróżba z kart tarota
najemnik z bólu na kolana klęka
jego tętnica szyjna jak bańka mydlana pęka
długi czas tak patrzył jak na Abla Kain
po czym pozbierał się z ziemi i wykrzyknął Braaainnnn!!!

Widok ten był naprawdę fantastyczny
jego wnętrze rozświetlał ogień mistyczny
gmach sam w sobie duży respekt budził
a swoim wyglądem wcale nie nudził
jednak tuż u jego stóp w okolicy
ten widok wywoływał szybsze ruchy tchawicy
stał olbrzymi korek z wozów strażackich
nawet tutaj sięgnęły zarazy macki
kilka metrów dalej zdemolowane radiowozy
a tu i ówdzie pod gmachem szumiały brzozy
dywan zielony, na nim rosa jeszcze świeża
wszędzie trupy - tak wygladają gmachu obrzeża
Między tym wszystkim Czarny zawisza
nie szumią już drzewa tylko cisza cisza
krzyczą wszędzie trupy - O Zawiszo Czarny
tobie oddajemy pokłon panie koszmarny
Zaś w tłumie poddanych niewierna dziewica
włosy postrzępione, aksamitna skóra. szkarłayne usta lecz blade lica
wie że nic nie zdziała, niebezpieczeństwo jej grozi
spuszcza głowę, chowa broń i odchodzi.


Kontakt z autorem: billycoen@wp.pl.

 

W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Możecie Państwo dokonać w każdym czasie zmiany ustawień dotyczących cookies. Więcej szczegółów w naszej Polityce Cookies.

X